Dusk traktuje nieprawidłowe działania jako zobowiązanie, a nie statystykę
Widoczność jest tania na blockchainie.
Niezmienność jest łatwa do zdeklarowania.
Co jest drogie, to przenoszenie nieprawidłowego stanu do przodu i udawanie, że nie ma to znaczenia.
Dusk zaczyna od tego założenia.
Zamiast tolerować nieudane lub graniczne działania jako normalne zachowanie sieci, protokół traktuje je jako zobowiązania. Wszystko, co nie może być uzasadnione na podstawie zasad, jest filtrowane przed tym, jak zostanie zatwierdzone. Brak cofnięcia, brak wyjątków, brak historycznego osadu.
To nie jest kwestia bycia surowszym.
Chodzi o bycie świadomym.
Kiedy nieprawidłowe działania trafiają do historii, generują długoterminowe koszty, które rzadko są mierzone: nadzór, złożoność audytu, ryzyko interpretacji. Księga rachunkowa może być ostateczna, ale znaczenie tego, co się wydarzyło, nie jest.
Dusk eliminuje tę niejednoznaczność na poziomie protokołu.
Wprowadzając ograniczenia przed istnieniem stanu, sieć zapewnia, że zatwierdzenie już implikuje zgodność. To, co trafia do księgi rachunkowej, nie potrzebuje retroaktywnego wyjaśnienia. Może istnieć samo bez rekonstrukcji kontekstu.
Dlatego Dusk nie optymalizuje pod kątem widocznej aktywności.
Aktywność, która wymaga sprzątania, nie jest sygnałem zdrowia.
System jest zbudowany tak, że gdy coś staje się stanem, pytanie jest już odpowiedziane. Nie przez zarządzanie, nie przez przegląd off-chain, ale przez projekt.
W Dusk poprawność nie jest egzekwowana po fakcie.
Jest to warunek wstępny istnienia.
